Wat als mijn kind is weggelopen? Ik ben weggelopen en durf niet meer naar huis te gaan ...

 Je kind is weggelopen. Je wordt geconfronteerd met allerhande emoties: ongerustheid, angst, onbegrip, een gevoel van onmacht, de indruk geen gezag meer te hebben, enz.

Je bent weggelopen en zou graag terugkeren naar huis, maar je durft niet...

We zijn er om je te helpen!

Wat als mijn kind is weggelopen?

Je kan samen met je naaste familie zelf volgende acties ondernemen:

  • Probeer je zoon/dochter te bereiken via gsm, e-mail, facebook, …
  • Ga naar of hij/zij die dag de normale activiteiten heeft gevolgd (school, sportclub, afspraak met vrienden, …)
  • Contacteer de personen waar je zoon/dochter naartoe zou kunnen zijn. Ga kijken op plaatsen waar vaak jongeren rondhangen.

Indien dit eerste zoekwerk geen resultaat oplevert, aarzel niet: neem contact op met de politie in je buurt om de verdwijning aan te geven. De politie zal alles in het werk stellen om jouw kind veilig en wel terug te vinden. Daarnaast kan je de verdwijning ook melden aan Child Focus op het gratis nummer 116000, waar de consulent jouw steun en toeverlaat wordt tijdens deze crisis. Hou moed, we zullen alles in het werk stellen om jouw kind terug te vinden. De meeste weglopers worden binnen de week gezond en wel teruggevonden (meer dan de helft al na één of twee dagen) of keren op eigen initiatief terug.

Wat doet de politie?

  • Informatie vragen aan de ouders zoals: een beschrijving, welke kleding, foto’s, mogelijke verblijfplaatsen, …
  • Doorgeven van het signalement aan de verschillende politiediensten.
  • Checken of de jongere niet in een ziekenhuis of een politiebureau is.
  • Buurtonderzoek.
  • Zoektochten organiseren.
  • Doorgeven van de verdwijning aan de Procureur des Konings.

Hoe pak je de thuiskomst aan?

Wees voorbereid op de thuiskomst van je zoon of dochter en praat erover. Dit is zeer belangrijk. Wat heeft je zoon of dochter willen duidelijk maken door weg te lopen? Zoek samen naar mogelijke oplossingen en laat als ouder weten dat het je diep geraakt heeft. Er bestaan tal van hulpverleningsinstanties voor zowel ouders als weglopers. Aarzel niet om contact op te nemen met:

Ik ben weggelopen en durf niet terug te keren ...

Je bent weggelopen en wil terugkeren naar huis (of naar de instelling) maar je durft niet. Je bent bang voor de reactie van je ouders (of voogd) of je vreest dat je opnieuw met dezelfde problemen zult geconfronteerd worden die er waren voor je ervan wegvluchtte. Als de problemen destijds niet samen met jou zijn verdwenen, is de kans ook groot dat je opnieuw zin zult krijgen om de deur achter je dicht te slaan. En je weet nochtans dat het niets echt oplost. Erger zelfs: des te meer je op straat ‘ronddoolt’, des te groter het risico dat je andere problemen tegenkomt (agressie, breuk met je school, vrienden verliezen, enz.).

Kortom, blijf niet zitten met een hoofd vol muizenissen en vragen. Wij zijn er om naar je te luisteren, je met raad en daad bij te staan en je te helpen zoeken naar oplossingen (bemiddeling met je ouders, tijdelijk onderdak buitenshuis, psychologische ondersteuning, enz.). Neem contact op met:

Lise-Laura Mattern, consulente: “Ik herinner me een telefoontje van een jongen van 16 jaar die thuis was weggelopen na een heftige ruzie met zijn ouders. Het was al donker, koud en hij wist niet waar naartoe. Tijdens ons gesprek werd al snel duidelijk dat hij diezelfde avond zeker niet meer naar huis durfde te gaan. Hij had geen geld meer om te bellen en was radeloos. Mijn telefoontje naar het dichtsbijzijnde crisisopvangcentrum voor mensen in moeilijkheden heeft ervoor gezorgd dat iemand hem is gaan oppikken en dat hij in het centrum een bed voor de nacht kon krijgen. Ook daarna heeft het opvangcentrum voor verdere begeleiding en opvolging van deze zaak gezorgd.”

© 2015 Child Focus | Houba - de Strooperlaan 292 | B-1020 Brussel | BE19 3101 2229 9912