Minderjarigen die weglopen, verlaten hun woonplaats, voorziening of pleeggezin zonder toelating. Het is een symptoom van onderliggende problemen waarvoor ze geen andere uitweg zien. Deze ingrijpende gebeurtenis beïnvloedt sterk het leven van deze kinderen en hun naasten. Jongeren die weglopen, hebben vaak geen duidelijk plan. Ze lopen meestal nergens naartoe, maar vluchten weg van hun problemen.
Weglopen is dus zelden een gril. Voor veel jongeren is het een noodkreet: een manier om even te ontsnappen aan situaties die hen overweldigen. In 2025 ontving Child Focus 2.147 nieuwe meldingen van weggelopen kinderen, een stijging van 19% tegenover 2024. Maar achter dat cijfer schuilt een belangrijke nuance: het ging om 1.514 kinderen. De stijging van het aantal meldingen in 2025 wijst dus op heel erg kwetsbare kinderen die meerdere keren verdwenen, omdat de situatie die hen deed weglopen onveranderd bleef. Meer duiding en recente cijfers en gegevens vind je in ons jaarverslag 2025 (PDF).
Ontdek in dit filmpje de getuigenis van Edouard, een jongere die een paar jaar geleden is weggelopen.